Droumers en drammers

Titel : Droumers en drammers Categorie : 12 + in Limburgs dialect (Weerts) Pagina's : 99 Illustraties : Dirk Hoftijzer, bewerking: Luiz Oliveira Uitgeverij : Uitgeverij TIC Eerste druk : 2000 ISBN : 90 76043 30 2

Met mich esj niks. Ich bin 't käök. 't Es alzelaeve 'tzelfdje met mam. En pap, dae hieëf zien eigen laeve. Dao kom ich kwaolik in vuur. Ich weit neet wi-j lank ich 't nog met mam kan kiere. Gae zootj zegke det zeuj zelf noeëts jónk es gewaesj. "Nemes hiltj van mich," bäöktj Anne. Zien moder hieëf 't te drök met eur werk as wethaojer. En zien groeëte leefdje Christiaan taaltj neet nao 'm. Noeëts zulle zeuj same doer 't Verleefdje Laantje loupe. Weg droum! Anne stortj zich op ein actie vör mier hangplekke in Wieërt en kriegtj dan flink heibel met zien moder. Di-j es schienbaar noeëts jónk gewaesj. Anne luiptj weg.

Fragment

"Pak dich nog wat moerepetazie."
Anne zuchtj, mer zieët d'r geine-n-eine."
"Angers vings se det altied lekker." Zien moder prebiertj 't nog mer eine kier.
"Angers es now neet. Ich waer toch al ein machochel."
"Pas mer op des se zjuust neet te mager weurs." Zien moder buigtj zich ietskes vuuroeëver en bekiektj Anne tot onger 't taofelkleid. Dan kiektj zeuj verschriktj op.
"Nein, Anne, det meins se neet. Det dink hes se toch neet nao schoeël aangehadj?"
Pauline wiesj nao ein strak roze truitje det beej Anne zjuust wis ziene navel reiktj.
Anne kniktj en stiktj innegang zien verket met de leste hap in ziene moond. Ongerhand det het knauweltj, zieëget: "Jao, neteurlik heb ich det nao schoeël aangehadj. 't Es mien beste truitje. Det dink woor d'r deur genóg vör."
"Ongeluiflik det de directie det good vingtj. Ich bijn 't d'r neet met ens."
"Bin bli-j, mam, det ich geine navelpiercing heb."
Pauline versliktj zich bekans in zien moos. "Det mos d'r beejkaome. Ich snap uch neet. Zjuust wi-j al di-j moders en vaders bij ich vreuger zoeë verzichtig gewaesj as ich dich eine zuvere lui-jer aandieëj. Doeëdsbenouwdj det ich de sloetspel per ongeluk in dien zoaocht velke stook. En now laotjae uch dao vri-jwillig ein gaat in pave. Loester good, Ann, as se dao oeëts mej toekskeumps, kins se drek weer de duur uut. Dich meins det ich ongerhand alles mer good ving. Det woor in miene tied waal angers."
"Jaohao, mam," zieët Anne.

naar boven terug