Veldeke Literair Reeks

Titel : Veldeke Literair Reeks, diverse bundels Categorie : verhalen en gedichten voor volwassenen in Limburgse dialecten Pagina's : n.v.t. Illustraties : n.v.t. Uitgeverij : Veldeke Literair Eerste druk : n.v.t. ISBN : n.v.t.

Fragment

Mañana ligtj achter mich
uit: ...Alle kleure vaan de regebaog, verschenen in Veldeke Literair Reeks, nr. 7, 1996

- 1995 La Gomera

Heej kinne zeuj geine tiêt. De aoj teminste neet. De jông doon alle meute um beej de tiêt te rake. Zeuj meine det det gôwer gieët doeër de allernoetste Swatch-horloezjie te kôupe. Mer de tiêt lietj zich neet vânge in ein kesje, lietj zich neet kommandieëre doeër long-life-power-batterieje.
Geine eine daag moog wi-j de veurige zeen. Edere mêrrege hieët weer de belôfte in zich van spannendje aventeure. As de jong kaerels smêrges in alle vreugtje nao de bananenplantazjes gaon, ligke de toeriste nog op ein oêr. As zeuj de ieërste plök vanne daâg nao de boeët breenge, schöddelentj inne laaibak vanne vrachtwagen, kuijere de vreug veugel nao het strând. Saoves as de joonges bezwêtj, zwert en aane pin toeskaome, peppe zeuj zich op, trekke ein zuver oeëverheume aan en paradieëre oppe boulevaar met eure zoondigste glumlach. Mer de deur vröllie bekieke eur neet of zeuj lache um di-j machos di-j zoeë eur best doon. Waat hebbe zeuj di-j verwindje vröllie ouch te beeje behalve ein schoeën broen lief en hieël völ aandacht?
Toch blieëve di-j jong mên nog heilig gluive in de prinses in de Boeing-747 di-j eur op eine daag keumtj verlosse uut dieëze benawdje sleur. Zeuj bliêve droume van ein broêsend laeve. Broêsendj wi-j de glaasklaore oceaan dae heej oppe rotskust te pletter knaltj. En edere aovendj weurtj de teleurstelling weer gaw ingepaktj doeër ein vörse illusie. 't Veurrecht van de jeugd. Dootj en kiektj neet um, angers wardjae ein zoutpilaer.

Wi-j eur aojers, di-j blêve staeke in waat waas. Di-j kontent zeen met edere daag dae Oeëze Livve Hieër eur göftj: Vae zeen good gezoond en vae hebbe good te aete en te dreenke. Baeter as oees aojers, zegke zeuj. Det neume zeuj vuruutgank, lache de jông eur uut.
En dan keumtj de daag det 't eiland te klên weurtj vör eur. Eur ambities te groeët vör ein doeërsneej van 25 kilomaeter. Waat zulle zeuj zich heej laote inperke as de hieël werreldj te winne veltj.
De aoj blieëve achter. Kieke of de dolfeine zich vandaâg weer vlak veur de kust laote zeen, klasjenere met de buurman, kieke vanonger eure stroeëje hoed nao de toeriste.
Di-j kome heej met eine opgejaagdje blik in eur ouge en vertrekke nao ein weik met ein hôjing van: now gaon vae het hielemaol angers doon.
Nao de siësta laope de aoj ein straotje um, aete en gaon vreug nao bed. Mañana es d'r weer eine daâg.

- 1965 Wieërt

Zeuj kinne heej geine tiêt. Edere daag dae Oeëze Livve Hieër eur giftj, pakke zeuj aan en uut wi-j ein kedootje: Det haatjae neet motte doon, mer vae zeen d'r waal hieël bli-j met.
De wichter zeen uutgevloge nao de stad en rope eur tôw vanuut eure angere werreldj: "Kôtj heej, kiektj heej, de veruutgangk. Auto, televies, ein elektriese koffiemeule. Wi-j hendjig, wi-j schoeën, wi-j onmisbaar. Proffetieërtj d'r toch van, gae hetj d'r haard genogt vör gewêrktj."
Laot os mer, vae hebbe det net vandoon. Vae hebbe 't zoeê good.
Jao mer gae kujjet nog baeter hebbe, prebieëre de jông nog es. Het hölptj neet. De jông hale eur schouwers op en hebbe kompassie. De aoj schödde eure kop en schravele same de bongerd in.
Zeukendj gaon zien ouge van boum tot boum. Jao dao... Hae hoof mer hieël efkes te schödde en dao ligtj het ieërste stereppelke in het graas. Stiêf boktj hae zich, raaptj het op en lietj het eur zeen. Gruuëts as of hae het met zien eige hang hieët gemaaktj. Oppe mow van zien jeske vrieftj hae het tot eine glanzendje blos.
Hae reiktj um nao eur: Heej, vör dich, en hae kiektj zoeë plechtig as 35 jaor gelieëje wi-j hae eur de trowringk aanschoeëf.
En zeuj deenke kontênt: Vae hebbe het good. Oeës wichter en oeës klenkeendjer hebbe het good. Het kost net baeter zeen.  Hieël op eur gemaak kujjere zeuj nao de blomehoof. Wi-j zeuj gester dieëje en wi-j zeuj 't mêrge zulle belaeve, asj Oeëze Livve Hieër bliftj.

- 1995 La Gomera

Heej kin ich geine tiêt. Vör ein waek heb ich de tiêt umgekochtj. De tiêt um te droume, um nao te deenke, te laeze, te geniete. Um te verknoeie, zoonger schöljgeveul. De tiêt um zonger horloezjie te laeve, um te vergaete wi-j laat vae laeve, jao zelfs waat vör eine daâg het es. Te belaeve dat mañana hetzelfde es as gester.
De stok-ouje oceaan klatstj met ieëwige laeveskracht oppe kust en bespreenkeltj mich met de illusie van iewige jeugd.
Wi-j mam mich vreuger zeingeldje uut het wiewaterbekske. Soms stông het druug, mer woor het neet zjuust zoeëwat um in te gluive wi-j de hosties van menieër keplaon. Altiêd zooje d'r genogt in ziene kelk zitte, wi-j völ minse d'r auch inne kêrk zote.
Zeuj vermeinigvöldigdje zich onger zien hang.
De preesters van allewiel kinne det neet mieër. Zeeje eur trök loupe nao het tabernakel um nowe veurraod te hale, dae eine kieër det de kêrk onverwachtj es wat voller zitj. Miestal allein beej ein begrafenis. Vreuger hoofdje det noeëts, det weit ich zieëker. Of wil ich det gaer gluive? Wil ich gaer gluive det ich mich heej kan lave aan de bron van de ieëwige jeugd? Mer ein stök van mien toekomst ligtj al achter mich. Dao hölptj gein leef mam mieër aan.
De palmboum veur mien balkon lieëtj zien blaar stillekes wege doeër de weendj. En ich kiek nao het wit geplaosterdje hoês.
De bloompöt waere heej edere daag verwindj met het meujzaam opgespaardje water. Het hieët heej al twieë jaor neet mieër geraengeldj. De palm, de blomepracht, het hoês en de aafgeblôdje achterdeur di-j oets blaw es gewaesj. Schilderechtig neume vae det.
Ich deenk aan toês. Aan mien wêrk op kantoeër en aan di-j deuren toês di-j ich nog mot schildere. Zeuj zeen d'r hoongerd kieër baeter uut als dees heej. Mer zeuj zeen neet schilderechtig. Mêrrege bin ich weer toês. En ich bin bang.
Bang det ich mêrrege al neet mieër weit waat mañana es.

naar boven terug