De zachtgetoonde beugel-b.h.
bevrijdde zich als een houdini
uit het wasnetje en
molde vervolgens
de gloednieuwe wasmachine.
| | | | | | |

De club van weggeloupe wichter

Titel : De club van weggeloupe wichter
Bundel : Kinder, kinjer, wichter, poete
Categorie : verhalen en gedichten voor kinderen in Limburgse dialecten
Illustraties : diverse Limburgse illustratore
Uitgeverij : TIC, Limburgse Literaire Lies (LiLiLi, nr. 15)
Eerste druk : 1999
ISBN : 90 76043 20 5
 
Dit verhaol gieët oeëver Apekuuëtel, Fotskoont en Schiethoeës di-j toeës wegloupe en ruuële met deindanger.

Fragment

"Ich zeuk 't zelf waal uut."
Paaf! De duuër es achter Apekuuëtel towgeklatsjt. Fluitendj baajtj het dwars doer d'n blomenhoof nao de straot. Ziene pap en mam, zien twieë aojer breurs en zien aojer zöster kieke 'm gewes nao. Mer het drejtj zich neet um, al hebbe zeuj 't nog zoeë gaer. As di-j meine det zeuj alles baeter wieëte, zölle zeuj lieëlik op eur naas kieke. Want Apekuuëtel deut toevallig waal waat 't zelf wiltj. 't Es toch geine apekuuütel mier, al meintj de rest van de femielie detj met zien tien jaor ein kösterkindje es geblieëve.
Alzelaeve meine zeuj de baas oeëver 'm te spuuële. Veural zien breurs en zöster hebbe dao ein hendje van. Umdet di-j toevallig ein paar jaorkes aojer zeen. Apekuuëtel es eine zoeëgezagdje naokomer en det mot 't altieëd huuëre. Asj ouch 'ns wat zieët, zegke di-j anger: "Det kins dich toch neet wieëte. Toen woors dich d'r nog neet ens."
Dieëze zoondig es de boeët aan. Apekuuëtel piktj 't neet mier. Weg van di-j zoeëgenaamdje groeëte minse.
(...)

naar boven terug

Alle teksten copyright Annie van Gansewinkel