Onrust

Met het puntig staal
boor ik naar het diepst
van mijn gedachten.

Het hardmetaal splijt,
weet van wijken.
Komt als een wichelroede
onrust op het spoor.
| | | | | | |

Bewonder me niet

Bewonder me niet
om wat ik weet
om wat ik kan
(mijn goede cijfers
voor Engels en gym).

Lach niet
om mijn flauwe grappen.
Loop niet met me weg.

Maar blijf
en hou van me.

naar boven terug

Alle teksten copyright Annie van Gansewinkel