Het krabbelt op slofjes,
het brabbelt wat woordjes.
Tot het zich vermant
en onstuimig
van de rotsen stort.
Stroompje is rivier geworden.

Water naar zee,
zee naar strand.

Knalharde dondergolf,
en ineens
zacht kabbelend,
murmelend
bij de vloedlijn.

Ouderdom maakt mild.
| | | | | | |

Warmte warm me

De damp slaat af van de warmte
die kleeft op mijn lijf.
Laat de essence filteren
door de poriƫn.
Tot heel langzaam
het residu zich afzet in mijn binnenste,
en het zich voegt
bij het bounty-strand,
dat echt bestond,
bij de trillende lucht boven
de vloeibare spoorbaan,
en bij het felle zonlicht
dat oranje doordrong
tot achter mijn stijfgesloten ogen.

Warmte hamster ik
om uit te puren
nu de barre tijden komen gaan.

naar boven terug

Alle teksten copyright Annie van Gansewinkel