The boy from Ipanema

Zijn stem swingt
als zijn heupen.
Maar het zijn vooral
zijn ogen.

Met ogen vol warmte
van dáár,
waar de mensen weten
wat leven is,
hoe leven voelt
kijkt hij me aan.

Zoals hij even later
met fluwelen boortjes
binnendringt
in háár ziel,
en in haar hart.
Daarna bij haar,
bij haar
en bij haar.

En allemaal dansen we
voor hem
de Hollandse
schonkigheid
uit ons lijf.
| | | | | | |

Weerts Toneel Cursussen Boeken

De leraar is een schatje
(scène)

Setting
Gang in een oud, deftig schoolgebouw. Bij het ruime trapportaal op de eerste verdieping is een zitje met drie fauteuils van grijsgroene velours en een Queen Anne-tafeltje. De hoge ramen staan open, waardoor af en toe geluiden van buiten klinken, maar ook vanuit de andere verdiepingen dringen geluiden door. Boven de openstaande eikenhouten toegangsdeuren tot de gang hangt een klok.

Personages
Lonneke en Mar, twee havo-4 leerlingen, en de leraar Nederlands Fred Gaskers.

Vooraf
Lonneke weet van Mireille, onder belofte van strikte geheimhouding, dat leraar Fred een relatie met Mireille heeft. Mar zit te wachten tot ze aan de beurt is voor het tentamen over haar leesdossier en Fred zal haar komen halen. Lonneke is na haar.

--------------------------------------------------------------------------
Lonneke en Mar zitten in de fauteuils. Voor hen op het tafeltje liggen twee mappen. Mar pakt haar map en bladert snel door alle papieren heen.
LONNEKE
Doe toch niet zo zenuwachtig, mens. Als jij het niet haalt, haalt niemand het.
MAR
Je zult net zien dat hij over dat ene boek begint dat ik niet heb gelezen. Hij raadt vast dat ik alleen het uittreksel ken van Giph.
LONNEKE
Ik hoop dat hij net over dat ene boek begint dat ik wél gelezen heb. Hoe heette dat ook alweer?
Ze wil eerst haar map pakken, maar trekt dan haar arm terug.
Stom vak, Nederlands.
MAR
Vroeger vond je het altijd leuk bij Gaskers. Wat heeft hij je misdaan?
LONNEKE
Ze kijkt op de klok en dan op haar horloge.
De tijd is toch allang om. Vreemd dat Esther zo lang binnenblijft. Ga eens kijken of ze nog tegenover elkaar zitten.
De verbaasde blik van Mar wordt gestoord door de conciërge die komt langsrammelen met de koffiekar. Hij loopt het lokaal in met een kopje koffie en komt met een lege kop weer naar buiten.
Lonneke monstert Mar vanaf haar haarextensies tot aan haar open pumps en gaat dan weer naar boven en blijft hangen ter hoogte van haar navel.
MAR
Wat kijk je?
De stilte wordt doorbroken door een knetterend brommertje.
LONNEKE
Ik zou nooit een naveltruitje aandoen bij dat tentamen.
Mar kijkt haar niet begrijpend aan.
Zo'n bloot truitje. Als je alleen bent met een leraar.
MAR
Daarom juist, en zeker bij Gaskers. Jij vond hem ook altijd een stuk.
Ze kijken allebei naar boven waar een leraar met harde stem iets uitlegt. Lonneke lacht enigszins.
LONNEKE
Hoor Van Gennep zijn best eens doen. Wonderlijk dat wij daar ook elke keer weer doorheen kunnen slapen.
MAR
Mar kijkt weg en begint voor zich uit te praten.
Dadelijk mag ik tien minuten in die mooie blauwe ogen kijken.
Als ik zometeen achter zijn strakke spijkerbroek het lokaal in loop, weet ik gegarandeerd niks meer. Van geen enkel boek. Maar dan haal ik mijn janktruc uit de kast en dan gaat hij me heerlijk troosten.
LONNEKE
Kijk uit bij die vent.
MAR
Hoezo?
Stil
LONNEKE
Nou ja, ik bedoel dat je niet gaat snotteren als je jankt. Dat ziet er niet uit.
Op dat moment gaat het lokaal open en Esther komt naar buiten. Lonneke en Mar maken aanstalten om iets te zeggen, maar Esther maakt een gebaar als: ik mag niks zeggen, en loopt snel de andere kant uit.
LONNEKE
Op gedragen toon
Nu ben jij aan de beurt. Hij zal je zo wel komen halen.
MAR
Je zegt het alsof ik naar de slachtbank moet. Aan jou heb ik steun.
LONNEKE
Mannen zijn monsters.
MAR
Mar schiet in de lach.
Die heb je zeker van je gedumpte moeder. Fred is een schatje.
LONNEKE
Hoor eens, ik wil je alleen maar waarschuwen.
Stil
Die vent is veel te oud voor je.
Ze kijkt naar de deur en fluistert bijna.
En hij deugt niet.
MAR
Geïrriteerd
Als je alleen in raadsels praat, hou dan je mond.
Lonneke heft hulpeloos haar handen.
LONNEKE
Meer kan ik niet zeggen.
Stil
Dat heb ik Mireille beloofd.
MAR
Mar fluistert nu ook.
Mireille? Wat heeft Mireille dan gedaan?
LONNEKE
Niks!
Ze kijkt rond alsof ze de nooduitgang zoekt. De deur van het lokaal gaat open.
Die klootzak heeft iets met haar gedaan.
Fred Gaskers stapt de gang in.

naar boven terug

Alle teksten copyright Annie van Gansewinkel