Veel gestelde vragen

Kinderen en volwassenen willen graag weten hoe ik schrijf, wat ik schrijf, wat ik juist niet schrijf, en hoe en waarom ik schrijf. Hier volgt de top-10 van meest gestelde vragen.

Werk je met computer of pen?
Eerst schrijf ik, heel ouderwets, met de hand. Dat wil zeggen: met een pen of een vulpen. Daarna typ ik de tekst in de computer. Dit is eigenlijk een omslachtige en tijdrovende manier, maar voor mij werkt het zo het beste. Wil je meer weten over hoe ik schrijf, kijk dan bij: Schrijfproces.

Wat voor boeken schrijf je het liefst?
Ik heb niet één favoriet genre. Ik vind het juist het leukst om telkens weer een ander boek te schrijven. Ik zal dus ook niet zo snel een vervolg schrijven op een eerder boek. Het moet voor mezelf ook helemaal nieuw zijn. Het ene boek is een eng verhaal, het andere is romantisch en weer een ander is grappig. Ook mijn onderwerpen zijn heel verschillend: jeugdbende, circus, zwemles, hoofdprijs in de loterij, tennissen, het komt allemaal voor in mijn boeken.

Wat vind je zelf je mooiste boek?
Dat vind ik een van de allermoeilijkste vragen. Mijn laatste boek vind ik altijd mijn mooiste boek, omdat ik daar in gedachten nog het meest mee bezig ben. Maar mijn eerste boek blijft mijn mooiste boek. Ik weet nog als de dag van gisteren hoe trots ik was dat mijn eigen eerste boek in de winkel lag. En die andere boeken... ach, die vind ik ook mooi. Ze hebben allemaal een speciale betekenis voor mij. In elk boek zit wel een stukje van mezelf.

Wat is er nou zo leuk aan schrijven?
Dat vraag ik me een heel enkele keer ook af, als ik zit te ploeteren. Als ik eindeloos zit te verbeteren, als het nét niet helemaal lukt om te schrijven wat ik bedoel. Maar bijna altijd vind ik schrijven heerlijk. Op papier kan ik alles laten gebeuren wat ik wil. Ik leef mee met mijn hoofdpersonen. Ik ben blij als zij blij zijn en droevig als zij dat zijn. Door het schrijven kan ik mijn eigen wereld maken. Ik geniet ook van het idee dat overal in het land kinderen en volwassenen mijn boeken en gedichten lezen en ervan genieten.

Maak je zelf de tekeningen?
Nee, want ik kan absoluut niet tekenen. Mijn uitgeverijen kennen gelukkig een heleboel goede tekenaars. Enkele tekenaars hebben verschillende boeken van mij geïllustreerd: Joyce van Oorschot en Helen van Vliet bijvoorbeeld.

Ben je rijk geworden van het schrijven?
In Nederland worden maar weinig schrijvers rijk. Alleen als je heel erg beroemd bent en veel prijzen wint, kun je rijk worden. Of ik beroemd zou willen worden? Soms denk ik van wel, al die aandacht en bewondering lijkt me wel leuk. Maar iedereen wil alles van je weten en als je gewoon naar de bakker gaat, liggen de fotografen in de struiken verscholen om je erop te betrappen dat je alweer taartjes hebt gekocht! Ik moet er niet aan denken, dan maar niet beroemd.

Welke schrijvers vind je zelf goed?
Mijn favoriete jeugdboekenschrijvers zijn: Annie M.G. Schmidt, Ted van Lieshout en Joke van Leeuwen. Mijn geliefde schrijvers voor volwassenen zijn: Renate Dorrestein, Kristien Hemmerechts, A.F.Th. van der Heijden, en de dichters Rutger Kopland, Judith Herzberg, Vasalis en Herman de Coninck.

Heb je prijzen gewonnen?
Echt grote prijzen heb ik nog niet gewonnen. Maar er zijn wel enkele prijzen waar ik heel blij mee was. Ik heb de Kinderjuryprijs van Berlicum gewonnen voor De oppas in 1998. In datzelfde jaar kreeg ik ook de Kinderjuryprijs van Amstelveen voor Zusjes aan de top. Voor verhalen en gedichten in het Weerts heb ik enkele keren een prijs gewonnen van de Limburgse dialectvereniging Veldeke.

Kom je wel eens op scholen?
Ja, en ik vind het heel erg leuk om in schoolklassen en in bibliotheken te vertellen over mijn boeken en voor te lezen. De Stichting Schrijvers School Samenleving in Amsterdam regelt dat allemaal voor mij. Klik hier als je hun website wilt bezoeken.

Hoeveel boeken ga je nog schrijven?
Ik wil zo lang boeken blijven schrijven als ik het leuk vind. Natuurlijk moeten er dan ook nog uitgevers zijn die mijn boeken willen uitgeven. En niet te vergeten lezers die mijn boeken willen lezen. Voorlopig worden dat er alleen nog maar meer. Ik vind schrijven nog steeds het allerleukste beroep van de hele wereld, dus ik hoop dat ik er nog heel lang mee kan doorgaan.

naar boven terug